tag:blogger.com,1999:blog-67440028920450964662012-02-16T16:07:48.097+05:30Voice of the Soulraajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.comBlogger241100tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-67274748231145626642011-09-05T08:33:00.001+05:302011-09-05T08:33:45.467+05:30<p>આવી જ એક ક્ષણ હોય, <br />સામે અષાઢઘન હોય;</p> <p>ફણગો ફૂટે અડકતાં જ <br />ભીનોભીનો પવન હોય;</p> <p>જે તે ચણ્યું ગમે ના, <br />કાચું પીમળતું વન હોય;</p> <p>ઊગી જવાય વાડે <br />જો આ ક્ષણે વતન હોય;</p> <p>જામીય જાય મૂળિયાં <br />જો થોડુ બાળપણ હોય;</p> <p>સિમેન્ટમાં ઢૂં ઢૂં છું : <br />એકાદ મિટ્ટીકણ હોય;</p> <p>ઠરવા ચહે છે આંખો <br />હરિયાળું ક્યાંક તૃણ હોય;</p> બોલાવે ઘેર સાંજે <br />બાના સમુ સ્વજન હોય<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-6727474823114562664?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-15046110563181865562011-09-05T08:31:00.000+05:302011-09-05T08:32:18.946+05:30<p>“આવ તને મારા દીલની રાણી હું બનાવુ, <br />“બદનામ” કેમ થવાય તને આજ બતાવુ, </p> <p>તારા માટે નાનકડો તાજમહેલ હું બનાવુ, <br />સૌંદર્ય રસ તારો ભરેલી કવિતા હું સંભળાવુ, <br />“બદનામ” કેમ થવાય તને આજ બતાવુ,</p> <p>તારી ઝૂલ્ફોના વાદળમા ખોવાઈ હું જાઉ, <br />તારા ખોળામા માથુ મૂકી સમય વિતાઉ, <br />“બદનામ” કેમ થવાય તને આજ બતાવુ,</p> <p>તારી કાચ જેવી કેડે કંદોરો હું પહેરાવુ, <br />તારા તનના ક્ષિતિજે સુરજ હું પ્રગટાવુ, <br />“બદનામ” કેમ થવાય તને આજ બતાવુ,</p> <p>તારી આંખોમા પ્રતિબિંબ મારુ સજાવુ, <br />અધરોના મિલન ને શુ કામ હું અટકાવુ, <br />“બદનામ” કેમ થવાય તને આજ બતાવુ,</p> <p>તારા સ્વાસની હૂંફને સ્પર્શતો હું જાઉ, <br />‘ના’ તારી દરેક, ‘હા’ મા હું પલટાઉ, <br />“બદનામ” કેમ થવાય તને આજ બતાવુ,</p> <p>લેતી-દેતી દુનિયાની અભરાઈએ હું ચડાઉ, <br />તુ મારી,ને હું તારો,મનમા બસ એજ વાત ઠસાઉ, <br />“બદનામ” કેમ થવાય તને આજ બતાવુ,</p> <p>તારા મિલન કાજે ફીકર નથી કંઈપણ હું ગુમાવુ, <br />તારો સાથ મળે તો નવી દુનિયા હું વસાવુ, <br />“બદનામ” કેમ થવાય તને આજ બતાવુ.”</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-1504611056318186556?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-34491988706782484782011-09-05T08:30:00.001+05:302011-09-05T08:30:51.243+05:30<h2 class="title"><a href="http://www.gujaratikavita.com/2010/06/07/sahan-geet/" rel="bookmark" title="Permanent Link: સાજણ(ગીત)"> <br /></a></h2> <p>સાજણ તારા નેણ થકી તુ એવાં વેણે બોલ, <br />થાય કદી ના તોલ એનાં, બની રહે અણમોલ,</p> <p>વાદળીયા વે’વાર જગતનાં <br /> સદા રહે ના નેહ નીતરતાં, <br />લાગણીયા વે’પાર કરીને <br /> દલડાં સાથે ખેલ એ કરતાં.</p> <p>કોરાં પૂમડાં ખોસ્ય નહીં ’ને ભેની ફોરમ ઘોળ, <br />થાય કદી ના તોલ એનાં, બની રહે અણમોલ. <br /> …..સાજણ…</p> <p>કંકુવયણી આશ્યોનાં તો <br /> તોરણીયાં બાંધ્યા હરખઈ, <br />કોકરવયણી રાત્યોમાં તો <br /> ખાટી મેઠી વાત્યો થઈ..</p> <p>રાતે સમણે આંખ મળી તો પડખાંને હંકોર વાલમ, <br />થાય કદી ના તોલ એનાં, બની રહે અણમોલ. <br /> …..સાજણ…</p> <p>પરોઢિયાની પાળ્યે બેહી <br /> ગીતડાં ગાશું ગોરસીયાં, <br />બપોરમાં ખેતરના શેઢે <br /> ચીતડાં પાશું પોરસીયાં.</p> દેહ નીતરતી હાંજ ઢળી તો નેહની નેક્યો ખોલ વાલમ.. <br />થાય કદી ના તોલ એનાં, બની રહે અણમોલ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-3449198870678248478?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-59486734111825213162011-09-05T08:25:00.000+05:302011-09-05T08:27:56.930+05:30<div align="left"><strong><span style="color: rgb(0, 0, 102);">દીવા નીચે અંધારું અને દીવા ઉપર મેંશ, <br />જગને અજવાળે તોય ન ભાળે દિન ઉજેશ. <br /> <br />*** <br /> <br />આંખે એની સાગર લહેરાય, છલકે તો આંસુ થાય; <br />હૈયે ભલે અગન બળતો, તોય છલક્યે હૂંફ વરતાય. <br /> <br />*** <br /> <br />અમે વરસાદી વાદળ સાજન, તમે અષાઢી વીજ; <br />થઈ કટારી હૈયે ભોંકાયાં, કેવી તમારી આ રીસ? <br /> <br />*** <br /> <br />વાયદો કીધો મળવાનો ને વહી ગયાં મલક પાર, <br />વાયદો તો હતો વરવાનો, કાં રઝળાવ્યાં મઝધાર? <br /> <br />*** <br /> <br />તમે સમણામાં આવ્યાં’તાં ને કીધી’તી એક વાત, <br />ભેગાં જીવશું, ભેગાં મરશું એ શાંને ભૂલ્યાં પરભાત? <br /> <br />*** <br /> <br />વિશ્વાસે હંકાર્યું હતું અમે તો મધ દરિયે વહાણ, <br />હલેસાં સંતાડી બેઠાં તમે, નહોતી અમને જાણ. <br /> <br /> <br />*** <br /> <br />મુસલમાનો કો ભી બુતપરસ્તી માફ હોતી હૈ, </span></strong></div><div align="left"><strong><span style="color: rgb(0, 0, 102);">જબ મહેબુબા કી હસીં મુરત સામને હોતી હૈ.</span></strong> <br /></div><strong><span style="color: rgb(0, 0, 102);"> <br /> <br />*** <br />વતનની યાદ આવે છે ને ભલે રુએ છે આંખડી, <br />માયા ડોલરની છૂટતી નથી શી દશા છે આપડી! <br /> <br />*** <br />સંગે રહેવાનું મન હતું પણ જાતે વહોર્યો વનવાસ, <br />ડોલર પાછળ દોડિયા, પછી ક્યાંથી મળે સહવાસ? <br /> <br />*** <br />ઉજાગરા બહુ રે કીધા, કીધા બહુ પરયાસ, <br />ભગ્યમાં હતું તે પામીયા, વધુની શું આશ? <br /> <br />*** <br />અમે આવ્યા’તા આશ લઈને, રહેશું રે સંગાથ, <br />તમે પરવરિયાં અમને મેલી રેઢા છોડી સાથ. <br /> <br />*** <br />વાદળ તો વરસ્યાં નહીં, વીજ ન ભરખી અમ જાત, <br />સાજણ વીણ અમે રહ્યા મઝધાર, શું દિ ને શી રાત? <br />*** <br /> <br />વાયરા આવે વતનથી, લઈને નીતનીત રૂડા સંદેશ; <br />આંખડી અમારી છતાંય રોતી, લાગે ન મન પરદેશ. <br /> <br />*** <br />સાજણ સમણાં નેણમાં, હૈયે ભર્યો વિજોગ, <br />ક્યારે રે આવશે સાજણ મળવાનો સંજોગ.</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-5948673411182521316?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-9401289735075975632009-04-12T17:22:00.000+05:302009-04-12T17:54:10.491+05:30<p>તકદીર ખુદ ખુદાએ લખી પણ ગમી નથી,<br />સારું થયું કે કોઈ મનુજે લખી નથી.</p> <p>કેવા શુકનમાં પર્વતે આપી હશે વિદાય,<br />નિજ ઘરથી નીકળી નદી પાછી વળી નથી.</p> <p>શ્રદ્ધાનો હો વિષય તો પુરાવાની શી જરૂર?<br />કુરઆનમાં તો ક્યાંય પયમ્બરની સહી નથી.</p> <p>ડૂબાડી દઈ શકું છું ગળાબૂડ સ્મિતને,<br />મારી કને તો અશ્રુઓની કંઈ કમી નથી.</p> <p>મૃત્યુની ઠેસ વાગશે તો શું થશે ‘જલન’,<br />જીવનની ઠેસની હજુ કળ વળી નથી.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-940128973507597563?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-38193030080955481982009-04-06T21:08:00.000+05:302009-04-06T21:11:51.418+05:30<img src="file:///C:/DOCUME%7E1/Raj/LOCALS%7E1/Temp/moz-screenshot.jpg" alt="" /><img src="file:///C:/DOCUME%7E1/Raj/LOCALS%7E1/Temp/moz-screenshot-1.jpg" alt="" /><p>વારાફરતે વારામાંથી નીકળવું છે;<br />મારે આ જન્મારામાંથી નીકળવું છે;</p> <p>જન્મોથી હું એની અંદર જકડાયો છું,<br />ઇચ્છાઓના ભારામાંથી નીકળવું છે;</p> <p>તેથી સઘળું જગના ચરણે અર્પણ કીધું,<br />મારે તારા-મારામાંથી નીકળવું છે;</p> <p>કાયમ શાને જન્મ-મરણના ભયમાં રહેવું?<br />સંસારી આ ધારામાંથી નીકળવું છે;</p> અજવાળાના સ્વામી થોડો ટેકો કરજો,<br />ભીતરના અંધારામાંથી નીકળવું છે<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-3819303008095548198?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-44551546276627227362009-04-06T21:06:00.000+05:302009-04-06T21:07:58.048+05:30<p>મળવાનુ વચન આપી ન આવે મળવા<br />હળવેકથી કહે આજે તો એપ્રીલ ફૂલ છે</p> <p>આંખમાં આવકાર, હોઠો પર જાકારો<br />આરસના છળ પણ કેવા ક્રુઅલ છે</p> <p>આકરા તાપમાં ફિલ્ડીંગ ભરી વર્ષો<br />કેચ પકડાયો તો કહે ફાઉલ છે</p> <p>જાણીજોઇ ભુલ કરે દિલ તોડવાની<br />પછી કહે ‘કખગ’ કેટલો કુલ છે</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-4455154627662722736?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-9785362984398676662009-03-28T20:56:00.000+05:302009-03-28T21:00:17.362+05:30<div class="postentry"> <div class="snap_preview"><p>ચા બગડી એની સવાર બગડી.<br />દાળ બગડી એનો દિવસ બગડ્યો,<br />સાસુ બગડી એની જિંદગી બગડી.<br />આ ત્રણેયમાં ચકાચૌંધ કરી દે એવું સામ્ય છે, ત્રણેય પડ્યાં પડ્યાં ઊકળે!</p> <p>ઊકળવું એ જ એમનો સંદેશ. ઊકળે નહિ ત્યાં સુધી જામે ય નહિ. પરફોર્મન્સ જ ના આપે.</p> <p>ઊકળે તો જ પરસનાલીટીમાં નિખાર આવે. નિખાર એટલે કેવો?</p> <p> ચા ઊકળે તો લાલ થાય,</p> <p>દાળ ઊકળે તો પીળી થાય અને સાસુ ઊકળે તો લાલ પીળી થાય !</p> <p> (આ ત્રણેયના કલર ન પકડાય તો ખામી ચૂલામાં સમજવી!)</p> <p>એક સવાર બગાડે,</p> <p>બીજી દિવસ બગાડે,</p> <p>ત્રીજી જિંદગી બગાડે.</p> <p>ચાની ચૂસકી, દાળનો સબડકો અને સાસુનો ફડકો !</p> <p>આ ત્રણનું કોમ્બીનેશન જુઓ!</p> <p> ત્રણેય સ્ત્રી જાતિ, અને સુધારવું બગાડવું એના હાથમાં. </p> <p>જય માતા જી! જય માતા જી!</p> </div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-978536298439867666?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-44079055347164536872008-12-26T17:59:00.000+05:302008-12-26T18:00:57.751+05:30<p>અહીં તો ભલભલા આવી ગયા બાંયો ચડાવીને,<br />પરંતુ કોણ લઈને જઈ શક્યું દરિયો ઊઠાવીને !</p> <p>હજી થોડાંક દેવાલય બનાવી દ્યો, શું વાંધો છે ?<br />કે જેથી સૌ અહીં માગ્યાં કરે માથું નમાવીને !</p> <p>હજી ઈશ્વરને પામી ના શક્યાનું એ જ કારણ છે,<br />બધાં અટકી ગયાં છે આંગળી ઊંચે બતાવીને.</p> <p>ઘણાં આઘાત, આંસુ, દર્દની વચ્ચે ખુમારી છે,<br />હું તેથી રહી શકું છું મોજથી, સઘળું ગુમાવીને.</p> <p>કદી અહેસાન ના લેવાનો મોટો ફાયદો છે આ,<br />ગમે ત્યાં જઈ શકાતું હોય છે મસ્તક ઊઠાવીને.</p> <p>ઘણું જીવે, છતાં પણ કોઈ નક્કર કામ ના આપે,<br />ઘણાં આવીને ચાલ્યા જાય છે ફોટા પડાવીને.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-4407905534716453687?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-42451121507828386612008-09-04T21:26:00.001+05:302008-09-04T21:26:52.413+05:30સૌ જાય શેરબજારમાં રે, જન સૌ જાય શેરબજારમાં<br />વાત બસ એજ વિચારમાં રે, જન સૌ જાય શેરબજારમાં<br />નોકરીઆ તે નોકરી છોડવાં<br />કીધા રીપોટ સરકારમાં રે…જન સૌ જાય…<br />મેતાજીઓએ મેલી નિશાળો<br />વળગીઆ એ વેપારમાં રે… જન સૌ જાય…<br />હોંશથી જઇને નાણાં હજારનો<br />લાભ લે વાર લગારમાં રે … જન સૌ જાય…<br />ધમધોકારથી શેરનો ધંધો<br />ઉછળ્યો વર્ણ અઢારમાં રે… જન સૌ જાય…<br />મોચી, ઘાંછી ને માલી હાલીમાં<br />સાલવી, સઇ સુતારમાં રે… જન સૌ જાય…<br />ગાંધી ગાંઠે શેર બાંધીને રાખે<br />વસાંણુ ન ભરે વખારમાં રે… જન સૌ જાય…<br />જેમ તેમ કરીને નાણું જમાવવું<br />સમજ્યા એટલું સારમાં રે… જન સૌ જાય…<br />પોતાના કામનો કશો વિચાર પણ<br />ન રહ્યો કોઇ નરનારમાં રે… જન સૌ જાય…<br />ચાલતાને જોઇ જોઇને ચાલે<br />જેમ લશ્કરની લારમાં રે… જન સૌ જાય…<br />બેંક્વાલા શેર સાટે બહુ ધન<br />આપવા લાગ્યા ઊધારમાં રે… જન સૌ જાય…<br />કરજ કરી એવો ધંધો કરતાં<br />પહોંચ્યા હદથી પારમાં રે… જન સૌ જાય…<br />દલપતરામ કહે એવું દેખી<br />કોપ ઉપજ્યો કરતારમાં રે… જન સૌ જાય…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-4245112150782838661?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-91417375559545682312008-09-04T21:25:00.001+05:302008-09-04T21:25:34.825+05:30<p>નજીક આવે છે એ મારી ને અડવા પણ નથી દેતી<br />મને છંછેડીને પાછી ઝગડવા પણ નથી દેતી</p> <p>કરી વાતો જુદાઈની મને રડમસ કરી મૂકશે<br />પછી ગમ્મત કરી કહે છે ને રડવા પણ નથી દેતી</p> <p>હું એની છેડતી કરનાર પર ગુસ્સો કરું ત્યારે<br />એ ઝાલી બાવડું રોકે છે લડવા પણ નથી દેતી</p> <p>જુદાઈની પળે જળ આંખના ખૂણે તો બાઝે છે<br />પણ એ આંસુ નયનમાંથી દદડવા પણ નથી દેતી</p> <p>ધરી ધીરજ ઘણી તો પણ મને એ મારી ધીરજના<br />ફળો મીઠા નથી દેતી ને કડવા પણ નથી દેતી</p> <p>કહે છે મિત્ર છો મારા તમે સૌથી કરીબી પણ<br />નથી એ પ્રેમમાં પડતી ને પડવા પણ નથી દેતી</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-9141737555954568231?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-32434815465459831282008-09-04T21:19:00.000+05:302008-09-04T21:20:21.762+05:30<p>દર્દ નો એવો ગજબ એહસાસ છે,<br />હું રડું છું, ને મારી આંખે પ્યાસ છે.</p> <p>બારે માસે એ નું એ ક્યાં ચાલશે?<br />માની લઇએ સુખ તણો અવકાશ છે.</p> <p>હું ગઝલ લખું ને મન ધ્રૂસ્કે ચઢે!<br />કેવા શુકન ! કેવો રૂડો આગાઝ છે !</p> <p>લાગણીના સુર્યની ખિલ્લી ઊડે !<br />વાદળામાં કેટલો વિશ્વાસ છે !!!</p> <p>ભર બપ્પોરે આંગણે ખટકો મળે,<br />બારણે માણસ નહી એક આસ છે.</p> <p>એની સામે હું સતત નમતો રહ્યો ,<br />ભવ્યતા છે કે ફકત આભાસ છે!</p> <p>હર ગઝલમાં વાત તારી, પણ તું નહી,<br />કેવો “શફક” બેસાડ્યો તેં પ્રાસ છે !</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-3243481546545983128?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-47384495167361950382008-09-04T21:14:00.000+05:302008-09-04T21:15:18.459+05:30<p>હું શમણાઓને ગાળું છું, એ ઘટનાઓને લૂછે છે<br />હું શબ્દ બનીને સળગુ છું, એ મૌન લખીને ઘુંટૅ છે</p> <p>હું સ્વપ્ન ભલા ક્યાંથી વાવું જઇ પૂછ વિરહની રાતોને<br />અહીં રોજ નિરાશા ફણગે છે, અહીં રોજ નિસાસા ઊગે છે</p> <p>નિસ્તેજ થયેલી આંખોને સૂરજની વાતો યાદ નથી<br />અફસોસ બિચારું અંધારું અહેસાસ ઉદયનો પૂછે છે</p> <p>તું આવ અષાઢી સાંજે કે વરસાદ બનીને મળવું છે<br />તું આવ કે મારા આકાશે આખું ચોમાસું ઊડે છે</p> <p>મારામાં મારા હોવાની વાતો સૌ પોકળ સાબિત થઇ<br />તો કોણ પછી આ રગરગમાં વિશ્વાસ બનીને ઘૂમે છે</p> <p>પેલા પર્વત પર બે પ્રેમી કહે છે કે આખર વાર મળ્યા<br />એક વૃક્ષ હજી ત્યાં વાદળમાં ચિક્કાર પલળતું ઊભે છે</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-4738449516736195038?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-74660908362618318182008-09-04T21:12:00.000+05:302008-09-04T21:13:31.366+05:30<p>હવે જિંદગી પર નથી કોઈ વહેમ મને,<br />ને ખબર નથી મોત પછી શું અંજામ છે..</p> <p>થોભવા દે થોડું ઈશ્વર આ સમયમાં મને ,<br />જરાક બે-ચાર પળનું જ મારે કામ છે..</p> <p>ઘણા જુવે મારી રાહ ને ઘણે લાગાવ છે મને,<br />આખરમાં કહી દઉં તેમને આ જીવ હવેથી હરામ છે..</p> <p>પછી લઈ જા ભલે કરી કેદ તું મને ,<br />એ પછી તો બસ મારે આરામ જ આરામ છે</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-7466090836261831818?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-4256994774930886112008-01-22T18:02:00.000+05:302008-01-22T18:04:40.984+05:30<span style="margin-top: 0pt; font-size: 1em;"><p>હળવે હાથે હથેળી ઉપર જરા તમારું નામ લખી દો,<br />નામ ની સાથે સાથે સાજન, સરનામુ પણ ખાસ લખી દો.</p> <p>થોક થોક લોકો ની વચ્ચે હવે નથી ગમતું મળવાનું,<br />ઢેલ સરીખુ વળગુ ક્યારે, મળશો ક્યાં એ સ્થાન લખી દો.</p> <p>એકલતાનુ ઝેર ભરેલા વીંછી ડંખી લે એ પહેલા,<br />મારે આંગણ સાજન ક્યારે, લઇ આવો છો જાન લખી દો.</p> <p>બહુ બહુ તો બે વાત કરી ને લોકો પાછા ભુલી જાશે,<br />નામ તમારું મારા નામ ની પાછળ ખુલ્લે આમ લખી દો.</p> <p>હળવે હાથે હથેળી ઉપર જરા તમારું નામ લખી દો,<br />નામની સાથે સાથે સાજન, સરનામુ પણ ખાસ લખી દો. </p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-425699477493088611?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-3602972776460461652007-12-30T17:44:00.000+05:302007-12-30T17:47:18.427+05:30<span style="margin-top: 0pt; font-size: 1em;"><div style="margin-bottom: 10px; margin-left: 10px;"><a title="photo sharing" href="http://www.flickr.com/photos/68108298@N00/249540895/"><img style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" src="http://farm1.static.flickr.com/87/249540895_f23f7a3ce7_m.jpg" /></a> </div> <p>એમ મળવાનું હવે ક્યાં થાય છે?<br />યાર, હળવાનું હવે ક્યાં થાય છે?</p> <p>એક સાંજે આમ છૂટા થઇ ગયા<br />ને ઝગડવાનું હવે ક્યાં થાય છે?</p> <p>રાહ જોતો હું કલાકો, યાદ છે<br />રાહ જોવાનું હવે ક્યાં થાય છે?</p> <p>ચાંદની પીધા પછી આ હાલ છે<br />રોજ પીવાનું હવે ક્યાં થાય છે?</p> <p>રાતભર એ ભીંજવી દેતી હતી<br />જો પલળવાનું હવે ક્યાં થાય છે?</p> <p>તાપ એનો એટલો, બાળી મૂકે<br />બસ, સળગવાનું હવે ક્યાં થાય છે?</p> <p>આખરે કાફર હતી એ છોકરી<br />આંખ લડવાનું હવે ક્યાં થાય છે?</p> <p>હું જ શોધું છું મને આ શહેરમાં<br />શોધવાનું મન તને ક્યાં થાય છે?</p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-360297277646046165?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-56969155776374210192007-12-30T17:41:00.000+05:302007-12-30T17:42:51.711+05:30<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_vYPkaIGsZWs/R2YBPrC_9kI/AAAAAAAAAeI/ZVIuFCqDnxE/s1600-h/onthemove-big.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5144800993082340930" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_vYPkaIGsZWs/R2YBPrC_9kI/AAAAAAAAAeI/ZVIuFCqDnxE/s400/onthemove-big.jpg" border="0" /></a> <span style="font-size: 78%;">Painting by Reema Bansal</span><br /><br /><strong><u>મુજ થી નહી</u></strong><br /><strong></strong><br />નાની ઍવી બે પપણો ને, ભેદી ના શક્યા સુરજ તણા તેજ,<br />કે જોર ઍનુ સ્થાન થી છે, કદ થી નહી. </div><div align="center"><br />ઉપર જવાની આ હૉડ મા, ઍ ના સમજ્યો નાની ઍવી વાત,<br />કે પૂજા કર્મ થી થાઈ છે, પદ થી નહી. </div><div align="center"><br />જગત નો ઇતિહાસ શીખવી ગયો કે હૈયા હોઈ કે યુદ્ધ,<br />ખુમારી થી જ જીતાય છે, મદ થી નહી. </div><div align="center"><br />મેહફીલ થી ભાગવુ કાઈ ઉપાય નથી, કે લાગણી દિલ ની,<br />બીજાઓ થી છુપાવાય છે, ખુદ થી નહી. </div><div align="center"><br />મૌત સુધી તરસતા રહ્યા સાંભદવા ઍમની ઍ વાત,<br />જે વાત મારી કબર પર કહી, મુજ થી નહી.<br /><br /><strong><u>Translation : Not to me...</u></strong> </div><div align="center"><br />The bright Sun could not pierce the two eyelashes,<br />As its' strength lied in place and not in size </div><div align="center"><br />In the race to go up in life, he never understood such a small thing,<br />That one is praised for his deeds and not the post. </div><div align="center"><br />History of the world has taught whether it be hearts or wars,<br />Could only won only by courage and not by pride </div><div align="center"><br />Running away from celebrations is no solution, as the feelings of heart<br />Could be kept hidden from others not from One's own self </div><div align="center"><br />I longed to hear those words from her till the moment i died,<br />Words that she told on my grave but never to me </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-5696915577637421019?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-85114807974289217362007-12-26T10:41:00.000+05:302007-12-26T10:42:53.667+05:30ધોમધખતા દિલ મહીં લીલાશ છે !<br />દોસ્ત ! કંઈ તો ઊગશે વિશ્વાસ છે. <p>તોડ દિવાલો ને બારી-બારણાં,<br />ખાતરી તો થાય કે આકાશ છે.</p> <p>આ ઈમારત જીર્ણ છે, તૂટી જશે<br />કેટલાં બાકી હજી નિ:શ્વાસ છે !</p> <p>સાચવું ક્યાંથી હૃદયની તાજગી ?<br />બહુ જ આ મ્હેરામણે ખારાશ છે.</p> <p>એટલે તો દોડતાં રહે છે ચરણ,<br />લાગણી નામે ય બસ આભાસ છે !</p> <p>કેમ કોરી કે પછી બાળી શકો ?<br />લાકડામાં તો નરી ભીનાશ છે.</p> <p>શ્વાસ સાથે ક્યાં કદી નિસબત હતી ?<br />તો ય શ્વાસોશ્વાસ અહિં ચોપાસ છે ! </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-8511480797428921736?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-8559258471177535332007-12-23T21:10:00.000+05:302007-12-23T21:12:45.377+05:30<span style="margin-top: 0pt; font-size: 1em;"><p style="margin-bottom: 10px; margin-left: 10px;"><a title="photo sharing" href="http://www.flickr.com/photos/hbpeggy/110786267/"><img style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" src="http://farm1.static.flickr.com/39/110786267_ae33eb8ec9_m.jpg" /></a> <span style="margin-top: 0px; font-size: 0.9em;"> </span></p> <p>પહેલાં પવન્ન પછી ધીંગો વરસાદ<br />પછી ડાળખીથી પાંદડું ખરે<br />એમ આવે છે યાદ કોઇ અરે !</p> <p>થોડું એકાંત પછી મુઠ્ઠીભર સાંજ<br />પછી પગરવનું ધણ પાછુ ફરે<br />એમ આવે છે યાદ કોઇ અરે ! પહેલાં…</p> <p>બારી ઉઘાડ એવી ઘટના બને<br />કે આંખ પાણીની જેમ જાય દદડી,<br />બારણે ટકોરાઓ એવા પડે કે<br />પછી વાણીની જેમ જાય દદડી,</p> <p>આગળી ફટાક દઇ ખૂલે ઝૂલે ને<br />પછી થોડી વાર તરફડાટ કરે<br />એમ આવે છે યાદ કોઇ અરે… પહેલાં…</p> <p>પંખીના ટોળામાં આછો બોલાશ બની<br />ટહુકાઓ જેમ જાય ભળી,<br />અંધારુ પગ નીચે દોડીને આવે<br />ને અજવાળું જાય એમાં ઓગળી</p> <p>આકાશે વાદળીઓ તૂટે - બને<br />ને પછી સોનેરી રાજહંસ તરે<br />એમ આવે છે યાદ કોઇ અરે… પહેલાં… </p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-855925847117753533?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-8153731335465637402007-12-21T11:09:00.001+05:302007-12-21T11:09:40.640+05:30<span style="margin-top: 0pt; font-size: 1em;"><p>તારા વિના કશે મન લાગતું નથી<br />જીવી શકાય એવું જીવન લાગતું નથી</p> <p>પોતીકા થઇ ગયા હતાં આ વૃક્ષો ને ખેતરો<br />ને આપણા થયા’તા નદી ને સરોવરો</p> <p>એમાંનું કોઇ સ્વજન લાગતું નથી.<br />તારા વિના કશે મન લાગતું નથી </p> <p>અટકી ગયેલો એકલો ઝૂલો બન્યો છું હું<br />જાણે પરાયા દેશમાં ભૂલો પડ્યો છું હું</p> <p>ખુદનું વતન હવે વતન લાગતું નથી<br />તારા વિના કશે મન લાગતું નથી.</p> <p> સપનાં ને પાંપણે સજી આંસુથી ધોઇને<br />બસ આતવા જનમ મહીં મળવાની રાહ જોઇએ </p> <p>આ જનમમાં હવે આપણું મિલન લાગતું નથી<br />તારા વિના કશે મન લાગતું નથી<br />જીવી શકાય એવું જીવન લાગતું નથી </p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-815373133546563740?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-67604592112359766982007-12-20T17:37:00.000+05:302007-12-20T17:42:26.163+05:30<p><img id="image1125" alt="ocean.jpg" src="http://tahuko.com/wp-content/uploads/2007/12/ocean.jpg" /></p> <p>હૈયે તો છું પણ હોઠેથી ભુલાઈ ગયેલો માણસ છું,<br />હું મારા ડાબા હાથે ક્યાંક મુકાઈ ગયેલો માણસ છું.</p> <p>સૌ જાણે છે કે ચાવું છું પાન હું હંમેશા મઘમઘતાં,<br />હર પિચકારીમાં રોજ અહીં થૂંકાઈ ગયેલો માણસ છું.</p> <p>પાણીમાં પડેલા કાગળના અક્ષર જેવા છે શ્વાસ બધા,<br />જીવું છું ઝાંખું પાંખું હું ભુંસાઈ ગયેલો માણસ છું.</p> <p>પાણીનો છે આભાસ એવો લાગું છું સ્વયં દરિયા જેવો,<br />કંઈ એવી તરસથી રણ જેવું સુકાઈ ગયેલો માણસ છું.</p> <p>કયારેક એવું પણ લાગે છે આ વસ્તીમાં વસનારાને,<br />એક સાવ બજારૂ ઓરત છું ચૂંથાઈ ગયેલો માણસ છું.</p> <p>સૌ આવી ગુનાહો પોતાના કબૂલીને મનાવે છે મિસ્કીન,<br />કોને કહેવું હું મારાથી રિસાઈ ગયેલો માણસ છું</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-6760459211235976698?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-78651744822271428772007-12-18T21:13:00.001+05:302007-12-18T21:13:31.059+05:30<p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_vYPkaIGsZWs/R14V20C2AYI/AAAAAAAAAcw/U5DA_GAA5a4/s1600-h/The+beauty+of+sun+lies+in+its+reflections.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5142571855931376002" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_vYPkaIGsZWs/R14V20C2AYI/AAAAAAAAAcw/U5DA_GAA5a4/s400/The+beauty+of+sun+lies+in+its+reflections.jpg" border="0" /></a><br /></p><br />Here is another poem, of my views on life....<br /><br /><br /><div align="center"><br /><strong>જીવન છે કેવુ? </strong></div><br /><div align="center"><strong>નદી ના કોઈ નીર જેવુ,</strong></div><br /><div align="center"><strong>પર્વતો ના હૃદય માં થી ઉઠી, </strong></div><br /><div align="center"><strong>છે સાગર મા સમાઇ જવાનુ. </strong></div><br /><div align="center"><strong></strong></div><br /><div align="center"><strong>જીવન છે કેવુ? </strong></div><br /><div align="center"><strong>સુંદર કોઈ ફુલ ના જેવુ, </strong></div><br /><div align="center"><strong>આજે આપે મહેક ઍ મીઠી, </strong></div><br /><div align="center"><strong>કાલે છે કરમાઈ જવાનુ. </strong></div><br /><div align="center"><strong></strong></div><br /><div align="center"><strong>જીવન છે કેવુ? </strong></div><br /><div align="center"><strong>વૃક્ષ ના કોઈ પર્ણ જેવુ, </strong></div><br /><div align="center"><strong>રાતો લીલો જોઈ રંગ પીડો, </strong></div><br /><div align="center"><strong>છે પાનખર મા વિખરાઈ જવાનુ. </strong></div><br /><div align="center"><strong></strong></div><br /><div align="center"><strong>જીવન છે કેવુ? </strong></div><br /><div align="center"><strong>આકાશ ના કોઈ વાદડ જેવુ, </strong></div><br /><div align="center"><strong>જો ના જાઇ ઍ પવન ની સાથે, </strong></div><br /><div align="center"><strong>તો ક્ષણ મા છે વર્ષી જવાનુ. </strong></div><br /><div align="center"><strong></strong></div><br /><div align="center"><strong>જીવન છે કેવુ? </strong></div><br /><div align="center"><strong>મીઠા કોઈ સપના જેવુ, </strong></div><br /><div align="center"><strong>જ઼ોઇઍ ત્યા સુધી લાગે સુંદર, </strong></div><br /><div align="center"><strong>પણ અંતે છે ટૂટી જવાનુ. </strong></div><br />Trying to translate all that has been written though I feel change of Language can reduce the real impact it had.<br /><br /><br /><div align="center">How is life?</div><br /><div align="center">Like the waters of river,</div><br /><div align="center">Flowing from the hearts of mountains,</div><br /><div align="center">It has to get unite with the sea.</div><br /><br /><div align="center">How is life?</div><br /><div align="center">Like a Beautiful flower,</div><br /><div align="center">Though today it is giving the sweet fragrance,</div><br /><div align="center">Tomorrow it has to wither.</div><br /><br /><div align="center">How is life?</div><br /><div align="center">Like a leaf on the tree,</div><br /><div align="center">Crimson, green and yellow it sees, </div><br /><div align="center">To go away in the fall. </div><br /><br /><div align="center">How is life?</div><br /><div align="center">Like some beautiful dream,</div><br /><div align="center">Its beautiful till the time you seeit,</div><br /><div align="center">But it has to break (with the dawn). </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-7865174482227142877?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-218171564605660822007-12-18T21:10:00.000+05:302007-12-18T21:11:10.756+05:30<div align="center"><strong><u>અમે પાળ બાંધતા રહી ગયા</u></strong></div><div align="center"><strong></strong> </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5142608547836985746" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_vYPkaIGsZWs/R143OkC2AZI/AAAAAAAAAc4/3XiEhw9OQGM/s400/post-411035-1147434887.jpg" border="0" /><br /><br /><div align="center">સૌને બહુ આપ્યો પ્રેમ અમે, સૌ ને અમે મળતા રહ્યા,<br />બે પલ ની મીઠી વાતો સૌની, અમે પ્રેમ માનતા રહી ગયા. </div><br /><br /><div align="center">કૌન છે મિત્ર, કૌન શત્રુ અહિયા, ઍ જાણવા મથતા રહ્યા,<br />વાત ઍ જાણી ભીડ મા થી, અમે ઍકલા ચાલતા રહી ગયા. </div><br /><br /><div align="center">ગઈ કાલ ના મારા સુખી સ્મરણો, આવતી કાલ ની આશ જીવંત કરતા રહ્યા,<br />ગઈકાલ ને બનાવવા આવતીકાલ, અમે આજને મારતા રહી ગયા. </div><br /><br /><div align="center">જીવન જીવવાની ઍક આશમા, દરેક ક્ષને અમે મરતા રહ્યા,<br />ભૂલ ઍ થઈ મૌત ના આ ક્ષણ ને, અમે જીવન માનતા રહી ગયા. </div><br /><br /><div align="center">ઘર તો બનાવ્યુ અમે દરિયા કિનારે, પણ મોજાઓ થી ડરતા રહ્યા,<br />દરિયો તોડી ગયો મારા ઘર ને, અમે પાળ બાંધતા રહી ગયા. </div><br /><br /><br />Translation for this poem : { <strong>Title : </strong>I stood there fencing my house }<br /><br /><br /><br /><div align="center">I loved them all, I met them all,<br />Their little talks, is what i thought was their love. </div><br /><br /><div align="center">Who is my friend and who is the enemy, is what i wanted to know,<br />The knowledge of these facts, left me alone on the path.</div><br /><br /><div align="center">My memories of yesterday, became my hope for a better tomorrow,<br />To make my happy past my future, I am left killing my present.</div><br /><br /><div align="center">For the one wish to truly live my life, have kept dying every moment,<br />But the mistake was, this moment of death was what I thought was life. </div><br /><br /><div align="center">Though I made my house on the sea shore, I was afraid of the waves,<br />The sea washed away my house, as I stood there fencing it. </div><div align="center"> </div><div align="left"> </div><div align="left">Hope to come up with more such translated works. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-21817156460566082?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6744002892045096466.post-50468297175715107012007-12-16T17:25:00.000+05:302007-12-16T17:41:38.115+05:30<div style="margin: 0px auto 10px; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_jc1WK0LutKk/R2USYDtf3UI/AAAAAAAAAAM/wva-8smG2U8/s1600-h/img085.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_jc1WK0LutKk/R2USYDtf3UI/AAAAAAAAAAM/wva-8smG2U8/s400/img085.jpg" border="0" /></a> </div><div style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"><br /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6744002892045096466-5046829717571510701?l=gujarati-kavita.blogspot.com' alt='' /></div>raajhttp://www.blogger.com/profile/09394555136499447656noreply@blogger.com0